سوسن به غنچه گوید: «برجه چه خفته

بنگر بسوی او که صلا می زند ترا

می خوردنش ندیدی اشکوفه اش ببین

شاباش ای شکوفه و ای باده مرحبا

شمعست و شاهدست و شرابست و فتنها »

ریحان و لالها بگرفته پیالها

از کیست این عطا ز کی باشد جز از خدا