بنگر بسوی او که صلا می زند ترا

پهلوی هر درخت یکی حور نیکبخت

دزدیده می نماید اگر محرمی لقا

اشکوفه می خورد ز می روح طاس طاس

می خوردنش ندیدی اشکوفه اش ببین

شاباش ای شکوفه و ای باده مرحبا

سوسن به غنچه گوید: «برجه چه خفته