دزدیده می نماید اگر محرمی لقا

هرگز ندیده چشم جهان این چنین بهار

می روید از زمین و ز کهسار کیمیا

پهلوی هر درخت یکی حور نیکبخت

اشکوفه می خورد ز می روح طاس طاس

بنگر بسوی او که صلا می زند ترا

می خوردنش ندیدی اشکوفه اش ببین