می روید از زمین و ز کهسار کیمیا

مستی و عاشقی و جوانی و یار ما

نوروز و نوبهار و حمل می زند صلا

هرگز ندیده چشم جهان این چنین بهار

پهلوی هر درخت یکی حور نیکبخت

دزدیده می نماید اگر محرمی لقا

اشکوفه می خورد ز می روح طاس طاس