پهلوی هر درخت یکی حور نیکبخت

نوروز و نوبهار و حمل می زند صلا

هرگز ندیده چشم جهان این چنین بهار

می روید از زمین و ز کهسار کیمیا

دزدیده می نماید اگر محرمی لقا

اشکوفه می خورد ز می روح طاس طاس

بنگر بسوی او که صلا می زند ترا