اشکوفه می خورد ز می روح طاس طاس

می روید از زمین و ز کهسار کیمیا

پهلوی هر درخت یکی حور نیکبخت

دزدیده می نماید اگر محرمی لقا

بنگر بسوی او که صلا می زند ترا

می خوردنش ندیدی اشکوفه اش ببین

شاباش ای شکوفه و ای باده مرحبا