می خوردنش ندیدی اشکوفه اش ببین

دزدیده می نماید اگر محرمی لقا

اشکوفه می خورد ز می روح طاس طاس

بنگر بسوی او که صلا می زند ترا

شاباش ای شکوفه و ای باده مرحبا

سوسن به غنچه گوید: «برجه چه خفته

شمعست و شاهدست و شرابست و فتنها »