من مست ابد باشم، نی مست ز باغ و رز

من مسجد آن عرشم، نی مسجد آدینه

من آینه صافم، نی آینه تیره

من سینه سیناام، نی سینه پرکینه

من لقمه جان نوشم، نی لقمه ترخینه

گر باز چنان اوجی، کو بال و پر شاهی؟!

ور خرس نه ، چونی با صورت بوزینه؟!