من لقمه جان نوشم، نی لقمه ترخینه

من آینه صافم، نی آینه تیره

من سینه سیناام، نی سینه پرکینه

من مست ابد باشم، نی مست ز باغ و رز

گر باز چنان اوجی، کو بال و پر شاهی؟!

ور خرس نه ، چونی با صورت بوزینه؟!

ای آنکه چو زر گشتی از حسرت سیمین بر