گر باز چنان اوجی، کو بال و پر شاهی؟!

من سینه سیناام، نی سینه پرکینه

من مست ابد باشم، نی مست ز باغ و رز

من لقمه جان نوشم، نی لقمه ترخینه

ور خرس نه ، چونی با صورت بوزینه؟!

ای آنکه چو زر گشتی از حسرت سیمین بر

زر عاشق رنگ من تو عاشق زرینه