که تو بگویی که: « گرفتارمش »

من به سفر یار و قلاووزمش

من به سحر ساقی و خمارمش

تا چه کند لکلکه زر و سیم

او چو ز گفتار ببندد دهن

از جهت ترجمه گفتارمش

ور دل او گرم شود از ملال