ور دل او گرم شود از ملال

که تو بگویی که: « گرفتارمش »

او چو ز گفتار ببندد دهن

از جهت ترجمه گفتارمش

مروحه و باد سبکسارمش

ور بسوی غیب نظر خواهد او

آینه دیده دیدارمش