کز سوی عدم سنبله و یاسمن آمد

آن مطرب خوش نغمه شیرین دهن آمد

جانها همه مستند که آن، جان به من آمد

خندان شده اشکوفه و گل جامه دریده

جانهای گلستان بدم دی بپریدند

هنگام بهاران شد، و هر جان به تن آمد

خوبان برسیدند ز بتخانه غیبی