استارهای سعد جهد سوی عاشقان

یک آتشی زنم که بسوزد در آن شرار

سنگست و آهنست به تخلیق کاف و نون

حراقه ایست کون و عدم در ستاره بار

حراقه شان شودز ستاره چو صد نگار

استارهای نحس، به نحسان سعدرو

در وقت وعده چون گل و وقت وفا چو خار