کان آفتاب نیر و این شعله سهاست

در حسن کبریا چو فنا گشت از وجود

موجود مطلق آمد و بی کبر و بی ریاست

وصف بشر نماند چو وصف خدا رسید

آیینه جمال الهیست روح او

در بزم عشق جسمش جام جهان نماست

زین جام هرکه باده اسرار درکشید