طبل به خود می زند، در دل او تا چهاست

تازه شو و چست شو، از پی ترجیع را

گوش نوی وام کن تا شنوی ماجرا

شاه هم از بامداد، سرخوش و سرمست خاست

منتظرست آسمان، تا چه کند قهرمان

هرچه کند گو بکن، هرچه کند جان ماست

هر نفسی روضه، از تو به پیش دلست