هرچه کند گو بکن، هرچه کند جان ماست

شاه هم از بامداد، سرخوش و سرمست خاست

طبل به خود می زند، در دل او تا چهاست

منتظرست آسمان، تا چه کند قهرمان

هر نفسی روضه، از تو به پیش دلست

حاتم طی با سخاش، طی شد اگر این سخاست

ای چو درخت بلند، قبله هر دردمند