حاتم طی با سخاش، طی شد اگر این سخاست

منتظرست آسمان، تا چه کند قهرمان

هرچه کند گو بکن، هرچه کند جان ماست

هر نفسی روضه، از تو به پیش دلست

ای چو درخت بلند، قبله هر دردمند

برگ و برش خیره کن، شاخ ترش باوفاست

یک نفری بخت ور از تو خوش و میوه خور