هر نفسی روضه، از تو به پیش دلست

طبل به خود می زند، در دل او تا چهاست

منتظرست آسمان، تا چه کند قهرمان

هرچه کند گو بکن، هرچه کند جان ماست

حاتم طی با سخاش، طی شد اگر این سخاست

ای چو درخت بلند، قبله هر دردمند

برگ و برش خیره کن، شاخ ترش باوفاست