بهار گلشن حکمت چراغ ظلمت وحشت

که هردم جان نو بخشد برون از علت اولی

ملولی را فرو ریزد، فضولی را برانگیزد

بهشت بی نظیرست او، نموده رو درین دنیا

اصول راحت و لذت نظام جنت و طوبی

درین خانه خیال تن که پرحورست و آهرمن

بتی برساخت هرمانی ولی همچون بت ما، نی