چون بمالی چشم، در هر زشتیی

کین جهان بر روی او باشد چو خال

خال را حسنی بود از رو بود

ور نمی بینی چنین چشمی به مال

صورتی بینی کمال اندر کمال

چند صورتهاست پنداری که اوست

تا رسی اندر جمال ذوالجلال