تا رسی اندر جمال ذوالجلال

چون بمالی چشم، در هر زشتیی

صورتی بینی کمال اندر کمال

چند صورتهاست پنداری که اوست

خلق را می راند و خوبی او

می کشاند گوش جان را که تعال

خاک کوی دوست را از بو بدان