می کشاند گوش جان را که تعال

چند صورتهاست پنداری که اوست

تا رسی اندر جمال ذوالجلال

خلق را می راند و خوبی او

خاک کوی دوست را از بو بدان

خاک کویش خوشتر از آب زلال

اندران آب زلال اندر نگر