نی مرا هرچه شود خود گو بشو

طاق را و جفت را کن جفت ناز

هرکی او بنهد سری بر خاک تو

کن قبولش گر حقیقت گر مجاز

در بهار حسن خود تو می گراز

حسن تو باید که باشد بر مراد

عاشقان را خواه سوز و خواه ساز