کیسه دوزانند این خوف و رجا

با تموزیهای خورشید رخت

زمهریر آمد تموز این ضحی

بر دکان آرزو وشوق تو

بر مصلای کمال رفعتست

سجدهای سهو می آرد سها

خواب را گردن زدی ای جان صبح