خواب را گردن زدی ای جان صبح

کیسه دوزانند این خوف و رجا

بر مصلای کمال رفعتست

سجدهای سهو می آرد سها

چه صباح آموختن باید ترا؟!

چپ ما را راست کن ای دست تو

کرده اژدرهای هایل را عصا