سجدهای سهو می آرد سها

بر دکان آرزو وشوق تو

کیسه دوزانند این خوف و رجا

بر مصلای کمال رفعتست

خواب را گردن زدی ای جان صبح

چه صباح آموختن باید ترا؟!

چپ ما را راست کن ای دست تو