بی رسن عنایتم، برنشود کس از چهی

من تلف وصال تو،لیک تو کیستی؟ بگو

گفت: که « لاابالیی، خیره کشی، شهنشهی

بی پر و بال فضل من، بر نپرد ز تن دلی

عقل ز خط من بود گشته ادیب انجمن

عشق ز جام من بود عشرتیی مرفهی

بی رخ خوب فرخم، قامت هرکی گشت خم