بی تو ای آب حیات من و ای باد صبا

کم از آنک فکنی در تک آن چاه رسن؟

نه تو خورشید بدی بنده چو استاره روز؟

نه تو چون شمع بدی بنده ترا همچون لگن؟

کی بخندد دهن گلشن و رخسار سمن؟!

تا ز انفاس خدا درندمد روح الله

مریمان شکرستان نشوند آبستن