کی بخندد دهن گلشن و رخسار سمن؟!

نه تو خورشید بدی بنده چو استاره روز؟

نه تو چون شمع بدی بنده ترا همچون لگن؟

بی تو ای آب حیات من و ای باد صبا

تا ز انفاس خدا درندمد روح الله

مریمان شکرستان نشوند آبستن

نه تو آنی که اگر بر سر گوری گذری