تا ز انفاس خدا درندمد روح الله

نه تو چون شمع بدی بنده ترا همچون لگن؟

بی تو ای آب حیات من و ای باد صبا

کی بخندد دهن گلشن و رخسار سمن؟!

مریمان شکرستان نشوند آبستن

نه تو آنی که اگر بر سر گوری گذری

در زمان در قدمت چاک زند مرده کفن؟