بگشاده لب چون اژدها، هر چیز را درمی کشی

ای خاک ره، در دل نهان داری هزاران گلستان

وی آب، بر سر می دوی، وز بحر گوهر می کشی

ای آتش لعلین قبا، از عشق داری شعلها

ترجیع این باشد که تو ما را به بالا می کشی

آنجا که جان روید ازو، جان را بدانجا می کشی

عیسی جان را از ثری، فوق ثریا می کشی