این عقل بی آرام را، می بر که نیکو می بری

بی فوق و تحتی هر دمش تا رب اعلی می کشی

متانند موسی چشمها از چشم پیدا می کنی

موسی دل را هر زمان بر طور سینا می کشی

وین جان خون آشام را می کش که زیبا می کشی

تو جان جان ماستی، مغز همه جانهاستی

از عین جان برخاستی، ما را سوی ما می کشی