تو جان جان ماستی، مغز همه جانهاستی

موسی دل را هر زمان بر طور سینا می کشی

این عقل بی آرام را، می بر که نیکو می بری

وین جان خون آشام را می کش که زیبا می کشی

از عین جان برخاستی، ما را سوی ما می کشی

ماییم چون لا سرنگون وز لا تومان آری برون

تا صدر الا کشکشان، لا را بالا می کشی