تا صدر الا کشکشان، لا را بالا می کشی

تو جان جان ماستی، مغز همه جانهاستی

از عین جان برخاستی، ما را سوی ما می کشی

ماییم چون لا سرنگون وز لا تومان آری برون

از تست نفس بتکده، چون مسجد اقصی شده

وین عقل چون قندیل را بر سقف مینا می کشی

شاهان سفیهان را همه، بسته به زندان می کشند