از عین جان برخاستی، ما را سوی ما می کشی

این عقل بی آرام را، می بر که نیکو می بری

وین جان خون آشام را می کش که زیبا می کشی

تو جان جان ماستی، مغز همه جانهاستی

ماییم چون لا سرنگون وز لا تومان آری برون

تا صدر الا کشکشان، لا را بالا می کشی

از تست نفس بتکده، چون مسجد اقصی شده