ماییم چون لا سرنگون وز لا تومان آری برون

وین جان خون آشام را می کش که زیبا می کشی

تو جان جان ماستی، مغز همه جانهاستی

از عین جان برخاستی، ما را سوی ما می کشی

تا صدر الا کشکشان، لا را بالا می کشی

از تست نفس بتکده، چون مسجد اقصی شده

وین عقل چون قندیل را بر سقف مینا می کشی