وین عقل چون قندیل را بر سقف مینا می کشی

ماییم چون لا سرنگون وز لا تومان آری برون

تا صدر الا کشکشان، لا را بالا می کشی

از تست نفس بتکده، چون مسجد اقصی شده

شاهان سفیهان را همه، بسته به زندان می کشند

تو از چه و زندانشان سوی تماشا می کشی

تن را که لاغر می کنی، پر مشک و عنبر می کنی