این عفو بسته شد چرا؟ ای خسرو هر دو سرا

جان در پی تو می دود وندر جهانت می جود

صد گنج آخر کی شود؟ در کاغذی درپیخته

مخدوم شمس الدین! مرا کشتی درین یک ماجرا

ما جمله بیخوابان شده، در خوابگه رقصان شده

ای ماه بی نقصان شده و انجم ز مه رقصان شده

صفرام از سودای تو، از جسم جان افزای تو