مهی، یا بحر، یا گوهر، گلی، یا مهر، یا عبهر

همی عذر تو می خواهد، چو تو غرقاب میهایی

بدیدم شعله تابان، چه شعله؟ نور بی پایان

بگفتم: « گوهری ای جان، چه گوهر؟ بلک دریایی

ملی یا باده احمر، به خوبی و به زیبایی

توی ای شمس دین حق، شه تبریزیان مطلق

فرستادت جمال حق برای علم آرایی