نواز، آن چنگ عشرت را به نغمتهای الحانی

قدحها را پیاپی کن، براق غصها پی کن

خردها را تو لاشی کن، ز ساغرهای روحانی

بیارا بزم دولت را، که بر مالیم سبلت را

در آن مجلس که خوبانند، ز شادی پای کوبانند

ز بیخویشی نمی دانند، که اول چیست، یا ثانی

زهی سودای بی خویشی، که هیچ از خویش نندیشی