هرجا که گریزی، بر ما باز بیایی

شاهنشه مایی تو و به گلبرگ مایی

گر شخص تو اینجاست من از راه ضمیری

می بینمت ای عشوه ده ما که کجایی

آنجا که برستست درخت تو وطن ساز