گویند خسیسان که: « محالست و علالا »

هم دایه جانهایی و هم جوی می و شیر

هم جنت فردوسی و هم سدره خضرا

جز این بنگوییم، وگر نیز بگوییم

خواهی که بگوییم، بده جام صبوحی

تا چرخ برقص آید و صد زهره زهرا

هرجا ترشی باشد اندر غم دنیا