مصرع دوم · شماره 46که او ختمست احسان را، و بادیشاعرمولویاثرسی پنجمقالبترجیعبنددر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.43به چرخ چارمت عیسیست داعی#44به پیش دولتت چاوش ساعی#45ز شاه ماست ملک با مرادی#46که او ختمست احسان را، و بادیانتخابشده47گر احسان را زبان باشد بگردد#48به مدح و شکر او سیصد عبادی#49بدان سوی جهان گر گوش داری#دربارهٔ این سطرسطر شماره 46 از «سی پنجم» است.سطر پیشینز شاه ماست ملک با مرادی→سطر بعدیگر احسان را زبان باشد بگردد←