مصرع دوم · شماره 48به مدح و شکر او سیصد عبادیشاعرمولویاثرسی پنجمقالبترجیعبنددر متن شعرسطرهای پیرامونبرای دیدن جایگاه این سطر در شعر، چند سطر پیش و پس از آن را مرور کنید.45ز شاه ماست ملک با مرادی#46که او ختمست احسان را، و بادی#47گر احسان را زبان باشد بگردد#48به مدح و شکر او سیصد عبادیانتخابشده49بدان سوی جهان گر گوش داری#50چه چاوشان جانندش منادی!#51دهان آفرینش باز مانده#دربارهٔ این سطرسطر شماره 48 از «سی پنجم» است.سطر پیشینگر احسان را زبان باشد بگردد→سطر بعدیبدان سوی جهان گر گوش داری←