ز خون خونین شده هر خاک راهی

قیامتهای آن چشم سیاهش

بپوشانید جانم را سیاهی

ز تلخ هجر او، شکر چو زهری

زمین تا آسمان آتش گرفتی

اگر نی مژده دادی گاه گاهی

دو صد یوسف نماید از خیالش