این چه خورشیدیست آخر کز برای عشق او

در قلاشی می بسوزد عالم قلاش را

هرکه بیند روی او، او گشت آلتون تاش او

لیک شاهان را نباشد چه بود آلتون تاش را؟!

می بسوزد همچو هیزم جان و دل خفاش را

نزد آن خورشید شمس الدین تبریزی برید

از دل من زاری و افغان و این غوغاش را