آن سنگ کوه گردد، کو، رست از منی

بسیار اغنیا چو درختان سبز هست

این نادره درخت ز سبزی بود غنی

بس سنگ یک منی ز سر کوه درفتد

زیرا که هر وجود همی ترسد از عدم

کندر حضیض افتد، از ربوه سنی

ای زاده عدم، تو بهر دم جوانتری