بی تکلف بی صفیر نیک و بد

مرغ پر نارسته چون پران شود

لقمه هر گربه دران شود

چون بر آرد پر بپرد او بخود

دیو را نطق تو خامش می کند

گوش ما را گفت تو هش می کند

گوش ما هوشست چون گویا توی