گوش ما را گفت تو هش می کند

چون بر آرد پر بپرد او بخود

بی تکلف بی صفیر نیک و بد

دیو را نطق تو خامش می کند

گوش ما هوشست چون گویا توی

خشک ما بحرست چون دریا توی

با تو ما را خاک بهتر از فلک